Lieve Log-lezers,

Ik ga weer terug naar m'n eigen stekje. Mijn weblog is gerepareerd, dus kan ik daar mijn zieleroerselen en hersenbraaksels weer kwijt.

Tot ziens op http://weblog.sprokkels.net

Dit is een testbericht om te kijken hoe web-streepje-log na 4 jaar geleden hier mijn 'laatste' log te hebben geplaatst,nu werkt. Kan ik hier weer op dezelfde manier mijn ei kwijt als op <a href="http://weblog.sprokkels.net" target=_blank"><strong>mijn 'eigen' log</strong></a>?

Daarom deze test.

En waarom deze dubbele regelafstand bij het gebruik van enter aan het eind van een regel? Wie weet daar het antwoord op en een manier om dit te verhelpen?

Nu nog uitvinden hoe ik hier een plaatje/foto in kan zetten.

http://i298.photobucket.com/albums/mm277/JeeBee1954/poster1.jpg

Zou het lukken?

Welkom bij Sprokkels, de web-log van JB
Je kunt hier logs met zeer uiteenlopende onderwerpen vinden. Soms heb ik ze bij elkaar gesprokkeld op het grote Net, soms vind ik de sprokkels op mijn eigen pad…
Kijk maar of je er iets van jouw gading tussen vindt. Er staan er ook nog genoeg in het archief.

Het is vandaag precies 3 jaar geleden dat ik mijn intrede deed bij web-streepje-log. Daarvoor had ik al lange tijd door log-land gewandeld, en rondgekeken bij diverse logaanbieders. (Blogger, Blogspot e.a.) Mijn keuze viel op web-streepje-log en op 3 september 2003 schreef ik mijn eerste logje!

En hoe gemakkelijk ging dat! Niks geen gedoe met HTML codes o.i.d. Gewoon je tekst typen, plaatje invoegen, en klaar was je. Tweeënhalf jaar heb ik op deze manier bijna dagelijks gelogd. In mijn beginperiode plaatste ik meestal twee keer per dag een logje. Mijn ‘sprokkelarchief” zat vol aardigheidjes, en mijn dagelijkse ‘sprokkeltochten’ op het grote net, deden mijn voorraad als maar groeien. Ik heb hier enorm veel plezier aan beleefd.

In april 2006 besloot web-streepje-log het roer om te gooien, en moest er met HTML worden gewerkt. Ik kan jullie verzekeren dat dat in de eerste tijd heel wat gemopper en gezucht van mijn kant heeft opgeleverd. Ik hoorde nog bij de eerste 120 loggers die overgingen ook! Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen, dat ik door een aantal van die 120 enorm goed geholpen ben, en na een beetje oefenen en stoeien met de codes èn met de veranderde lay-out, ging het dagelijks loggen weer als vanouds. (met dit verschil, dat je er nu iets meer bij moet nadenken…)

In deze drie jaar bij web-streepje-log heb ik heel veel geleerd. Niet alleen van codes e.d., maar ook van mijn mede-loggers. Ik heb er ook heel wat zien komen en gaan. Ik heb ook heel veel persoonlijke contacten gekregen door web-streepje-log. Sommige contacten zijn uitgegroeid tot echte vriendschappen, andere zijn weer wat vluchtiger, maar allemaal zijn ze me dierbaar!

En nu ga ik web-streepje-log verlaten. Precies 3 jaar na mijn entree, stap ik er weer uit.Een poosje geleden liet ik al weten dat er voor mij een eigen huisje gebouwd werd en dat ik met de inrichting daarvan bezig was.De inrichting is nog niet helemaal klaar, maar ik wil jullie uitnodigen, om daar naar toe te gaan voor koffie (of thee) met gebak.

Toch valt me dit afscheid niet licht. Ondanks het gemopper op Joris en zijn web-streepje-log, heb ik hier toch heel wat fijne uren liggen. Ik kijk terug op een hele fijne tijd hier.Ik hoop dat mijn trouwe lezers allemaal met me mee gaan, en als jullie me misschien onder je favorieten gezet hebben, wil je dan nu de link veranderen in:http://weblog.sprokkels.net In mijn nieuwe huisje blijf ik op dezelfde voet verder gaan (ik blijf namelijk gewoon ik) en ik wil jullie van harte uitnodigen om nu met me mee te gaan.

Ga je mee…?

Een mooi stukje jeugdsentiment…

Op een dag was de toekomst verdwenen.Gisteren bestond nog, en vandaag natuurlijk,Alleen morgen niet meer.

Vroeg in de ochtend viel het nog niet zo op.Het theewater kookte, de vuilnis werd opgehaald.Ach, dachten de mensen, het zal zo’n vaart niet lopen,en ze gingen de hortensia snoeien en naar de kapperen lunchen met een oude vriend.

Pas aan het eind van de middag, toen de schaduw door de straat viel,begonnen ze zich af te vragen wat het eigenlijk te betekenen had,dat van die toekomst.Ze gingen elkaar bellen en sms-en:die afspraak volgende week, gaat die nog wel door?en: zullen we dan vanavond maar naar de bioscoop gaan?en, het vaakst: wat doe jij morgen?

Maar niemand wist daarop het antwoord.

Wat je toch allemaal met een zakdoekje kan doen!

Je blijft je verbazen!

(wel het hele filmpje uitkijken en niet voor kids!)

Hebben jullie ook je neus wel eens gestoten (zowel letterlijk als figuurlijk)? En deed het heel erg zeer?

Kijk nou!

Gisteravond wandelden er zo maar 13 ‘nieuwe’ kabouters het KOC binnen….

Bij navraag bleek, dat deze vrolijke kaboutertjes uit een tuin in Wolvega kwamen. Daar stonden ze tot voor kort erg gelukkig te zijn, maar de mensen in wiens tuin ze stonden, moesten een stuk tuin aan de gemeente af staan. En dus was er nu geen plaats meer voor deze kabouters. Gelukkig werkt het kabouter-communicatie systeem bijzonder goed en snel, en zo kwamen ze dus bij het KOC terecht. Een aantal van hen is ook toe aan een nieuwe out-fit, dus dat gaat helemaal goed komen! En dan maar een plekje zoeken in de tuin van het KOC…..